Verwaarlozing van dichtbij: het ‘PIZ-verlof’
Aan het slot van een intervisiebijeenkomst met vijf teamleiders onthullen we onbedoeld een schrijnend voorbeeld van verwaarlozing.
Het is een rijke intervisie geweest die ochtend. Henk en Bert hebben een casus ingebracht. Bert zit nog na te denken waarom hij niet heeft doorgevraagd op de medewerker die niet wilde meedoen aan een ronde feedback tijdens een werkoverleg: ‘het zit me toch niet lekker om die man zo te negeren’ en voegt daar aan toe ‘….temeer daar hij over twee maanden met pensioen gaat’.
‘Oh’ merkt Harry op, ‘ik heb iemand die nog zeven maanden moet en die stuur ik zo af en toe maar met PIZ-verlof’. Harry kijkt daarbij alsof dat iets heel gewoons is.
De anderen kijken hem vragend aan: ‘wat is PIZ-verlof’ vraagt Els. ‘Dat noemen wij pensioen inzicht, tsja er speelt zoveel bij ons, dat kun je die mensen niet aandoen….’ antwoordt Harry.
De begeleider vraagt aan Harry of hij dat met die persoon ook heeft besproken. ‘Neeuhh’ zegt Harry, ‘maar bij deze persoon kan dat geen kwaad….’ De glimlach is van het gezicht van Harry verdwenen.
Gaby zit naar Harry te kijken en denkt na. Dan zegt ze: ‘je hebt die medewerker dus eigenlijk al afgeschreven…..’
De begeleider geeft haar woorden: ‘dit noem je verwaarlozing: Harry bedoelt het niet slecht maar denk eens na over hoe deze medewerker de organisatie straks verlaat….’
Henk merkt op: ‘……er valt bij mij nu ook een kwartje, daar heb ik nog nooit zo naar gekeken’. Harry zegt dat hij zich wel een beetje schaamt….
De begeleider contracteert met de deelnemers nog een half uur extra tijd in deze intervisieronde om de onthulling goed af te ronden. Het gaat immers niet om schuld, wel om verantwoordelijkheid als teamleider.
Voor meer informatie kunt u contact opnemen met:
